សំយាយ

Noun border / edge (of a forest)

Noun tip (of a hanging branch)

Verb to drag (on the ground, as a long skirt); hang down loosely (esp. as uncombed long hair); to hang unevenly (as the loose ends of an old thatch roof)

(ន.) ជាយព្រៃ : សំយាយព្រៃ ។ ចុងធាងឬចុងមែកដែលមានស្លឹកយុលទោរចុះក្រោម : សំយាយមែកឫស្សី ។ កិ. ធ្វើឲ្យរីកសាយ, វាតទីឲ្យរីកធំទូលាយ (ម. ប្រ.) ។