សូរ

Noun noise, sound; voice

Adjective to be bold, daring, courageous; capable.

Noun soldier, brave man, hero; capable man

Noun sun

Noun sun

១ សំ. ក្ល. (ន.) (ស្វរ “សព្ទ, សំឡេង; ផ្លាស់ជើង វ (្វ) ក្រោមតួ ស ជាស្រៈ ូ > សូ; បា. សរ”) សព្ទ, សំឡេង; សំឡេងលាន់ឮ : សូរភ្លេង, សូរផ្គរ, សូរកាំភ្លើង, ឥតសូរ ។ សូរសព្ទ សូរសំឡេងឬសំឡេងក្លៀវក្លា, សំឡេងខ្លាំង ។ សូរសព្ទសំនៀងនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រកបដោយអង្គ ៨ ហៅថា អដ្ឋង្គុបតសរៈ ឬ អដ្ឋង្គិកសរៈ គឺ ១-ស្រឡះស្រឡំស្មើៗ; ២-ស្រទន់ពីរោះ; ៣-ឲ្យអ្នកស្ដាប់ងាយដឹងងាយយល់; ៤-គួរឲ្យអ្នកស្ដាប់ចង់ស្ដាប់មិនធុញទ្រាន់; ៥-ក្បោះក្បាយមិនស្អកស្អា; ៦-មានសូរនិគ្គហិតមូលក្រឡង់; ៧-មានសូរជ្រៅក្នុងទ្រូង; ៨-ក្រាងក្រអៅ ។ សូរសៀង (ល. ស្យង, ស. ស្យើង, អ. ថ. សៀ៎ង “សំឡេង”) សូរសំឡេងឬសំឡេងភ្លៀងក្លា; (រ. ស.) : ព្រះសូរសៀង ។ ២ បា. សំ.(គុ.) (ឝូរ) ក្លៀវក្លា, អង់អាច, ក្លាហាន, អាចហាន, ដែលមានចិត្តមុត, មោះមុត ។ ន. អ្នកក្លៀវក្លា, អ្នកអង់អាច ... អ្នកចម្បាំង ។ (សំ. សូរ) ព្រះអាទិត្យ ។ សូរចិត្ត ចិត្តក្លាហាន ។ សូរបុរស បុរសក្លៀវក្លា; អ្នកចម្បាំង ។ សូរពាក្យ ឬ –វាក្យ សម្ដីក្លៀវក្លា, សម្ដីក្អេងក្អាង; សម្ដីអ្នកក្លៀវក្លា ។ សូរភាព ភាពក្លៀវក្លា, សេចក្ដីអង់អាច ។ សូរយុទ្ធ ចម្បាំងក្លាខ្លាំង ។ សូរសីហនាទ សីហនាទដ៏ក្លៀវក្លា ។ ព. ប្រ. សព្ទបន្លឺឬកម្ទរឡើងដូចជាសម្រែកសីហៈក្លៀវក្លា : ព្រះរាជឱង្ការនូវព្រះបន្ទូលសូរសីហនាទ (–សូរ៉ៈ–) សំបុត្រប្រកាសរបស់ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ ចេញឲ្យសាធារណជនដឹងគ្រប់គ្នា ។ សូរសៀង (ស. ស្យើង អ. ថ. សៀ៎ង “សំឡេង”) សំឡេងក្លៀវក្លា; (រ. ស.) : ព្រះសូរសៀង ។ សូរសេនា សេនាចិត្តមុត ។ល។