ការ

Noun work, occupation; business, affair, matter; commonly occurs as a nominalizing particle deriving abstract nouns or noun phrases from verbs or verb phrases, e.g. ការឈ្លានពាន `aggression' < ឈ្លានពាន `to commit aggression'

Verb to protect, defend, prevent

Verb to marry.

Noun marriage; wedding

Noun interest (e.g. on a loan); profit; usury

Verb to wind (into a skein / bobbin / reel); to spin (silk)

Verb to protect, defend, prevent

១ (កិ.) មូរសរសៃសូត្រ, សរសៃអំបោះជាដើមដោយខ្នារ : ការសូត្រ, ការអំបោះ ... ។ ២ (កិ.) បិទបាំង, រាំងរា, ឃាត់ខាំង, ការមិនឲ្យសត្រូវចូលមក, ការខ្លួន, មេមាន់ការកូន ... ។ ៣ (កិ.) រៀបចំអាវាហវិវាហមង្គល, ផ្សំផ្គុំបុរសនិងស្ត្រីឲ្យបានជាគូស្វាមីភរិយា : ការកូន, ការក្មួយ, ស៊ីការ ... ។ ៤ បា. សំ. (ន.) (កាយ៌ ឬ ការ្យ) កិច្ច ឬ អំពើដែលត្រូវធ្វើ : ធ្វើការ, មានការ, ការអ្វីខ្លះ ? ៥ (ន.) ពាក្យសម្រាប់ប្រើដាក់ខាងដើមពាក្យដែលជាកិរិយាសព្ទផ្សេងៗ ដើម្បីធ្វើឲ្យទៅជានាមស័ព្ទ ដូចជា : សំពះ (កិ.) ការសំពះ (ន.) ជាដើម ។