បា. សំ.(
គុ. ឬ
ន.) (ជេដ្ឋ, ប្រើតាមលំនាំលិង្គទាំង ៣ គឺ
បុំ. ជេដ្ឋោ,
ឥ. ជេដ្ឋា,
នបុំ. ជេដ្ឋំ;
សំ. ជេ្យស្ឋ, ប្រើតាមលំនាំលិង្គទាំង ៣ ដូច
បា. ដែរ) ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បង; ច្រើនប្រើជា
រ. ស. ថា “បង” : សម្ដេចព្រះជេដ្ឋា, ព្រះជេដ្ឋា; ព្រះជេដ្ឋាធិរាជ ។
Chuon Nath
Pronoun
elder, eldest.