ឧបទ្ទវ

Noun accident, peril, danger, misfortune, distress

បា. សំ. (ន.) (ឧបទ្រវ) ឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវការណ៍ ឬ–ហេតុ ដំណើរឬហេតុនៃឧបទ្រព, ហេតុដែលនាំឲ្យកើតឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវន្តរាយ ឧបទ្រពនិងអន្តរាយ ឬអន្តរាយដែលកើតអំពីឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវភ័យ ភ័យអំពីឧបទ្រព, ដំណើរខ្លាចឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវភាព ភាពនៃឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវមូល មូលហេតុនៃឧបទ្រព ។ ឧបទ្ទវមោក្ខ ការរួចចាកឧបទ្រព ។ល។