ស្កុន

Verb to suppress; to prevent; to hinder, impede; to cause to fail / delay; to fail (because of obstacles).

Noun failure, misfortune; obstacle; danger

Noun portent, omen (esp. an evil one)

(កិ.) ទើសទាក់, ទាស់ការ, ទាស់ដំណើរ, នាំឲ្យរអាក់រអួលឬឲ្យអាក់ខាន, ឲ្យខកខាន, ឲ្យថ្លោះការ, ឲ្យខូចការ : ស្កុនការ, ស្កុនគំនិត, ស្កុនដំណើរ ។ ន. ការទើសទាក់, ឧបសគ្គ : ប្រទះលើស្កុន ។ កុំដើរពានស្កុន កុំស្កាត់ច្រកផ្លូវ កុំធ្វើស្រែស្រូវ នៅផ្លូវដំរី (សាស្ត្រាច្បាប់រាជនេតិ) ។