វាទ

Noun utterance, words, speech

Noun philosophy, doctrine

Noun words, speech, doctrine

សំ. បា. (ន.) (វាទ) ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល ។ វាទប្បដិវាទ ឬ វាទប្រតិវាទ (–ទ័ប-ប៉ៈដិ-វាត ឬ–ប្រៈតិ–) ពាក្យពោលតបតទៅរកពាក្យ, ការប្រកែកគ្នាទៅវិញទៅមក ។ វាទយុទ្ធ ការជជែកយកឈ្នះ (ទាំងពីរខាង) ។ វាទានុវាទ (< វាទ + អនុវាទ) ការពោលបណ្ដោយតាមគ្នា, ពាក្យចាក់បណ្ដោយ; ពាក្យប្រកាន់និងពាក្យដោះ ។ ព. កា. ថា : វាទានុវាទ ច្រើនតែឃ្លៀងឃ្លាត ពុំសូវទៀងទាត់ ពាក្យខ្លះក៏ត្រូវ ពាក្យខ្លះក៏ភ្លាត់ ព្រោះមាត់និងមាត់ ប្រឆាំងតគ្នា ។ល។