សំ. បា. (
គុ.) (បញ្ញ, បញ្ញាវន្តុ) ដែលមានប្រាជ្ញា, មានចំណេះ, ឈ្លាស : មនុស្សប្រាជ្ញ, គំនិតប្រាជ្ញ ។
ន. អ្នកមានប្រាជ្ញា, អ្នកចេះ, អ្នកឈ្លាសវៃ; ការចេះដឹង, ការឈ្លាសវៃ : អ្នកប្រាជ្ញ, គួរស្ដាប់ប្រាជ្ញប្រដៅ; មនុស្សមានប្រាជ្ញ, បញ្ចេញប្រាជ្ញ ។ ប្រាជ្ញមានមារយាទ គឺអ្នកប្រាជ្ញដែលប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវតាមគន្លងធម៌សម្រាប់អ្នកប្រាជ្ញ ។ ប្រាជ្ញឥតមារយាទ គឺអ្នកដែលមានឋានៈជាអ្នកប្រាជ្ញ ប៉ុន្តែមានឫកពាមារយាទខ្ជីខ្ជាពុំសមដល់ឋានៈជាអ្នកប្រាជ្ញ ។
ព. កា. ព្រះរាជសម្ភារថា : អសារមានបី បណ្ដាំមេជី ព្រេងព្រឹទ្ធប្រដៅ អង្ករសសុទ្ធ ចម្អិនឲ្យឆៅ ពិសីហើយខ្លៅ ប្រាជ្ញឥតមារយាទ ។ (
ម. ព. ពិសី ផង) ។ ប្រាជ្ញព្រោក ឬ ព្រោកប្រាជ្ញ
កិ. និយាយបញ្ចេញវោហារបរិយាយពីនេះពីនោះ មិនចេះអស់មិនចេះហើយឲ្យគេស្ដាប់ ។ ប្រាជ្ញក្នុង ឬ ប្រាជ្ញគំនិត
គុ. ដែលមានចំណេះច្រើនព្រមទាំងគំនិតពូកែ ប៉ុន្តែមិនសូវប្រសប់និយាយឲ្យគេស្ដាប់ ។ ប្រាជ្ញសម្ដី
គុ. ដែលប៉ិនប្រសប់ខាងការនិយាយ ។
Chuon Nath
Adjective
to be clever, wise, intelligent; eloquent.
