បាត់

Verb to disappear, vanish; to perish; to lose.

Adjective to be lost, gone, missing; to be ruined

Verb to stop, cease.

Adjective to be finished.

Adverb already

Verb to disappear, perish; to stop, cease

Adjective to be lost, gone, missing, finished

(កិ.) ខូច, វិនាស, អស់, មិនមាននៅ : បាត់ប្រាក់, បាត់ដាន, បាត់ឈឺហើយ, បាត់ចង់, បាត់គោ ឬ គោបាត់ ... ។ បាត់ឈ្មោះ ខូចឈ្មោះឬកំបាំងឈ្មោះលែងលេចឮ ។ បាត់ដំបូលផ្ទះ ខាតបង់វិនាសទ្រព្យធនអស់លែងមានផ្ទះលំនៅ ។ បាត់ផ្សែង ឆ្ងាយមើលផ្សែងឬមើលធូលីហុយមិនឃើញ : ឆ្ងាយបាត់ផ្សែង, លឿនទៅមុនបាត់ផ្សែង ។ បាត់យស ខូចយសស័ក្ដិ, អស់បរិវារ, អស់គ្នីគ្នា ។ បាត់វិញ្ញាណ គាំងវិញ្ញាណ, ស្លន់ភាន់ភាំងគាំងបាត់សេចក្ដីដឹងជាក់ (ស្លាប់) ។ បាត់ស្មារតី គាំងស្មារតី, ស្លន់ភាន់ភាំងគាំងស្មារតីនឹកមិនឃើញ ព្រោះភ័យខ្លាច : ភ័យបាត់ស្មារតី ។ល។