ឫស

Noun root (of a plant or a number); stump (of a tooth)

Noun base, basis, fundamental principle; foundation, footing, wooden support placed under the end of a post / piling and buried in the ground to give the post a firmer support

Noun plantar wart (kind of skin disease resembling a callus)

Noun (botany, anatomy) root (of a plant, tooth)

Noun (mathematics) root

Noun base, basis, fundamental principle, foundation, footing

Noun (pathology) plantar wart

១ (ន.) អវយវៈចំណែកមួយរបស់រុក្ខជាតិ, តិណជាតិ, វល្លិជាតិ ដែលដុះចាក់ចុះទៅក្នុងដី សម្រាប់ស្រូបយករសជាតិដី ដូចជាអាហារឬដែលដុះស្រោបដើមឈើជាដើម : ឫសឈើ, ឫសស្មៅ, ឫសវល្លិ, ឫសប្រទាលផ្ញើប្រាណ ។ ចុងគល់ធ្មេញដែលដុះក្នុងសាច់អញ្ចាញធ្មេញ : ឫសធ្មេញ ។ ឫសកែវ ឫសដែលដុះចាក់ត្រង់ទៅក្រោម ជាឫសសំខាន់របស់ឈើ (ប៉ុន្តែឈើខ្លះឥតឫសកែវក៏មាន) ។ ព. ប្រ. ទីពំនាក់យ៉ាងមាំ; មុខការយ៉ាងសំខាន់; ដំណើរសម្រេចប្រយោជន៍ស៊ប់ : អាងមានឫសកែវ; ចាក់ឫសកែវ ។ សំយោជនក្កិលេស : បុគ្គលដែលបានផ្ដាច់ផ្តិលកិលេសជាឫសកែវអស់រលីងហើយ ហៅថា អរហន្ត ។ ឫសរយាង ឫសដែលដុះចាក់ជ្រែងចេញទៅខាង ។ ព. ប្រ. ទីពំនាក់, មុខការ, ការសម្រេចប្រយោជន៍, កិលេសបន្ទាប់បន្សំ : ផ្ដាច់ឫសរយាងរួចសឹមផ្ដាច់ឫសកែវ ។ល។ ២ (ន.) កំណាត់ឈើជាដើមដែលបុកបង្កប់ក្នុងរណ្ដៅបញ្ចាល់ដីឲ្យណែនដើម្បីកុំឲ្យស្រុត: បុកឫសរណ្ដៅសសរសង់វិហារ, សង់គេហដ្ឋានធំៗ ។ ៣ (ន.) រោគមួយប្រភេទដុះចេញពីសាច់ មានសណ្ឋានជាពកតូចមូលរឹង : កើតឫសនៅកែងដៃ ។