វិហារ

Noun Buddhist temple, the main building for worship in a Buddhist temple complex; sanctuary, church

Noun staying, living, dwelling; relaxation, recreation

Noun (Buddhism) temple, monastery

Noun (Catholicism) church

សំ. បា. (ន.) ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ ។ លំនៅ, កុដិធំ, ទីវត្ត (ទាំងមូល) សម្រាប់ពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក ។ ខ្មែរហៅតាមទម្លាប់ ចំពោះតែឧបោសថាគារ (រោងឧបោសថ៍) ថា “វិហារ” : សង់វិហារ, បុណ្យឆ្លងវិហារ ។ វិហារកម្ម (–ហារៈក័ម) ការសាងវត្ត; ការធ្វើវិហារ ។ វិហារបាល (–ហារៈបាល) អ្នករក្សាទីវត្ត, អ្នកអ្នកថែវត្ត ។ វិហារបាលិនី (–ហារៈប៉ា–) ស្ត្រីអ្នកថែទីវត្ត; ដូនជីឬយាយជី ។ វិហារភណ្ឌ (–ហារៈភ័ន) របស់សម្រាប់កុដិធំ; របស់សម្រាប់វត្ត, ទ្រព្យវត្ត (ទ្រព្យសង្ឃ) ។ វិហារមហកម្ម (–ហារៈមៈហៈក័ម) បុណ្យឆ្លងវត្ត; ឬបុណ្យឆ្លងវិហារ ។ វិហារវត្ថុ (–ហារៈវ័ត-ថុ) អ្វីៗដែលមាននៅក្នុងទីវត្តមានដើមឈើ, ដំណាំជាដើម ។ វិហារវិឃាសាទ (–ហារៈ-សាត) អ្នកបរិភោគបាយដែលក្នុងវត្ត (អ្នកស៊ីបាយវត្ត) ; បើស្រ្តីជា វិហារវិឃាសាទិកា ។ល។