ចេតិយ

Noun funeral monument or stupa, conical or bell-shaped structure containing the relics of deceased persons.

Noun tree; hall, temple, place of worship.

Noun shrine, chedi, stupa (conical or bell-shaped structure containing the relics of deceased persons)

Noun (archaic) sacred tree growing on a mound

Noun (archaic) hall, temple, place of worship

បា. សំ. (ន.) (ចៃត្យ) ទីដែលគេគោរពបូជា គឺទីណាមួយ ទោះមានដើមឈើធំជាប្រធានជាទីសម្គាល់ក្ដី, មានថ្មធំៗ ជាទីចំណាំក្ដី ។ល។ ដែលអ្នកផងគេសន្មត គេជឿថាជាទីស័ក្ដិសិទ្ធិ គេតែងធ្វើសក្ការបូជាគោរព ក៏ហៅ ចេតិយ ទាំងអស់; តែក្នុងប្រទេសយើងសព្វថ្ងៃនេះ ចំពោះតែគារវវត្ថុ ដែលគេកដោយឥដ្ឋជាដើម សម្រាប់តម្កល់សារីរិកធាតុនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាដើម នោះទើបហៅថា ចេតិយ (ខ្មែរហៅ ចៃដី ក៏មាន, ហៅក្លាយជា ចាយដី ក៏មាន) ; គួរសរសេរ ចេតិយ ឬ ចៃដី ។