ទស់

Verb to prevent; to hamper, hinder, interfere; to hold back, restrain; to deter; to repulse; to dam up (a stream)

Verb (of monks) to accept the possessions of a dead person / of a very old person (this may be done symbolically if the person is still alive)

Verb to eat

(កិ.) រាំងដោយធ្នស់ : ទស់ធ្នស់, ទស់ទឹកឲ្យចាល់ ។ រារាំង, ទប់ទល់ : មើលទៅឃើញទស់គេមិនឈ្នះទេ ។ ទស់ទ័ព គឺរាំងមុខទ័ពមិនឲ្យចូលមកបាន ។ (ស. ស.) ទាញ ដោយតាំងសញ្ញាថារបស់ដែលគេចោល ឬឥតម្ចាស់ : ភិក្ខុទស់សំពត់បង្សុកូល, ទស់បន្លុង ។