Noun
joy, gladness, pleasure, satisfaction.
Headley
បា. សំ. (
ន.) (សៅមនស្ស) សេចក្ដីសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីរីករាយសប្បាយ; អំណរ : មានសោមនស្ស (មិនបាច់ប្រើ សេចក្ដី ផ្សំជា សេចក្ដីសោមនស្ស ទេ) ។
ព. ផ្ទ. ទោមនស្ស ។ សោមនស្សវេទនា (ម៉ៈ ន័ស-សៈ–) ដំណើរទទួលអារម្មណ៍ជា សោមនស្ស ។
ព. ផ្ទ. ទោមនស្សវេទនា ។ល។
Chuon Nath
