រាវី

Pronoun producing a very loud shouting.

Noun aggression, war.

បា.; សំ(គុ.) (<រាវ+ឦ; រាវិន៑ < រាវ+ឥន៑ “មានសម្រែក, ដែលស្រែក”) ដែលបញ្ចេញសម្រែកកងរំពង, ដែលស្រែកហ៊ោ ។ ខ្មែរបុរាណប្រើពាក្យនេះជា កិ. ឬ ន. សំដៅសេចក្ដីថា “បៀតបៀន, ច្បាំង, រំអុកឲ្យ ឬការបៀតបៀន, ចម្បាំង, ការរំអុកឲ្យ” (ប្រទះឃើញប្រើតែក្នុងកាព្យបុរាណមានកាព្យរាមកេរ្តិ៍ជាដើម) ។