Noun
group of evil spirits that cause disease, war, robbery, and insecurity; any disease caused by these spirits (Brahman)
Headley
សំ. (
ន.) សេចក្ដីវិនាស, ការរំលាងបង់; ឈ្មោះបុត្ររបស់សិវៈ; ឈ្មោះបិសាចពួកមួយជាអ្នកបណ្ដាលឲ្យកើតជំងឺ, ឲ្យកើតចម្បាំង, ឲ្យកើតជាពួកចោរ (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ជំងឺដែលបិសាចពួកមួយបណ្ដាលឲ្យកើត ;... ។ ខ្មែរហៅជំងឺដែលចាប់កូនក្មេងតូចៗ បណ្ដាលឲ្យមានអាការឈឺប្លែកៗ មានតឹងដើមទ្រូងផ្អើះៗ ក្តាប់ដៃក្តាប់ជើងជាដើម : ស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់, ជំងឺស្កន្ទ ។ ស្កន្ទគ្រាះ (ស្កន់–ទៈ–;
សំ. ស្កន្ទគ្រហ) ដំណើរចាប់ជំងឺដែលបណ្ដាលពីបិសាចស្កន្ទ, ជំងឺស្កន្ទចាប់, ស្កន្ទជាន់ ។ ស្កន្ទមារ (ស្កន់-មា) មារចូលជ្រែក, មារជ្រែក : ត្រូវស្កន្ទមារ ។ ស្កន្ទរោគ (ស្កន់-ទៈ–) ជំងឺស្កន្ទ ។ល។
Chuon Nath
