អាយោធន

Noun war, battle

សំ. បា. (ន.) (អាយោធន) សង្រ្គាម, ចម្បាំង (ព. កា.) : ប្រទេសសុខសោត បើមានអាយោធន៍ រដ្ឋរាស្រ្តច្របល់ កិច្ចការប្រយោជន៍ ហិនហោចឥតសល់ ព្រោះតែកង្វល់ ផ្តល់ឲ្យតាមកាល ។ ឬមួយបែបទៀតថា : កំណើតអាយោធន៍ មានការក្រេវក្រោធ ជាដើមប្រធានទោះម្ខាងខំទប់ ម្ខាងទៀតរុករាន ដោយក្តីឈ្លានពាន ទន្រ្ទានញាំញី ។ ជួនម្ខាងរំលោភ ព្រោះតែក្តីល្មោភ ចង់បានទឹកដី របស់គេលាំងៗ ឥតអៀនខ្មាសអ្វី ម៉្លោះម្ចាស់ទឹកដី គេអត់ពុំបាន ។