របៃ

Noun ancient kind of decorative head band worn especially by brides and dancers; ornament; garland of flowers; intricate / finely detailed work (e.g. engraving on gold).

Adjective to be intricate, fine (as work in precious metals)

Noun men impressed into corve or military service

Noun property / provisions requisitioned by the government; tax, assessment

(ន.) គ្រឿងសម្អាងមួយប្រភេទសម្រាប់ស្ត្រីពាក់ជាក្បាំងមុខក្នុងកាលដែលស្អិតស្អាងខ្លួនចេញមកក្រាបសំពះ ក្នុងពិធីអាវាហមង្គល (ច្រើនប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម) ។ រំយោលផ្កាកម្រងឬរំយោលក្បាច់រចនាផ្សេងៗ ។ ន. ឬ គុ. ការរចនាល្អិតៗរបស់ជាងមាស : ការរបៃ ។