រូបិយ

Noun money, currency; silver

បា. សំ. (ន.) (រូបិយ; រូប្យ) ប្រាក់; ប្រាក់ឬមាសឬលោហជាតិមានទង់ដែងជាដើមដែលមានរូបសណ្ឋានឬត្រាជាគ្រឿងសម្គាល់ សម្រាប់ចាយរាល់ប្រទេស; ទោះវត្ថុដទៃក្រៅពីប្រាក់មាសនិងលោហជាតិ ដែលរដ្ឋបាលក្នុងប្រទេសនីមួយៗបញ្ញត្តឲ្យប្រើជារបស់សម្រាប់ចាយជាជំនួសប្រាក់មាស ដូចយ៉ាងធនបត្រដែលប្រើក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះក៏ហៅ រូបិយៈ បានដែរ ។ រូបិយប័ណ្ណ (រូប៉ិយៈប័ន) រូបិយវត្ថុជាក្រដាស, ក្រដាសជាតំណាងរូបិយវត្ថុនៃប្រទេសនីមួយៗ ។ រូបិយប្រភព ប្រភពនៃរូបិយ ។ រូបិយម័យ ឬ–វិការ (រូប៉ិយ៉ៈ–) ដែលធ្វើដោយប្រាក់, ដែលយកសាច់ប្រាក់ធ្វើ ។ រូបិយសម្ភព កំណើតរូបិយៈ ។ រូបិយសំវោហារ (រូប៉ិយៈស័ងវោហា) ការទិញដូរដោយរូបិយៈ, ការចាយវាយរូបិយៈ ។ល។