បុរាណ

Adjective to be ancient, old, former, past; classical; archaic.

Noun ancient times

Noun the Puranas (collections of Vedic mythological texts)

Adjective to be ancient, old, former, past, antique

Adjective to be classical

Adjective to be archaic

Noun ancient times

Noun the Puranas (collections of Hindu mythological texts)

សំ. បា.(គុ.) (បុរាណ) ចាស់, ដែលកើតមានមុន, ដែលមានយូរហើយ, ដែលធ្លាប់មានពីព្រេងនាយ : ពាក្យបុរាណ, របស់បុរាណ, ប្រាសាទបុរាណ ។ ប្រើជា ន. ក៏បាន : កាលពីបុរាណ, បុរាណពីដើម ។ល។ សព្ទនេះច្រើនប្រើជាបទសមាសភ្ជាប់នឹងនាមសព្ទឯទៀត, ដូចជា បុរាណកាល (–រ៉ាណៈ–) កាលឬគ្រាពីដើម កាលពីព្រេងនាយ ។ បុរាណាពិធី (–រ៉ាណៈ) បែប, បែបបទពីព្រេងនាយ ។ បុរាណភណ្ឌ (បុរ៉ាណៈភ័ន) របស់ចាស់, ទ្រព្យចាស់ ។ បុរាណរាជ (–រ៉ាណៈរាច) ស្ដេចពីព្រេងនាយ ។ បុរាណរាជ្យ (–រ៉ាណៈ រាច) រាជ្យពីដើម (ម. ព. រាជ និង រាជ្យ ផង) ។ បុរាណវត្ថុ (–រ៉ាណៈ–) វត្ថុចាស់ (ដូចគ្នានឹង បុរាណភណ្ឌ ដែរ) ។ បុរាណវាទ (–រ៉ាណៈវាត) ពាក្យព្រេងនាយ, ពាក្យចាស់ ។ បុរាណសម័យ (–រ៉ាណៈសៈម៉ៃ) សម័យពីដើម(ដូចគ្នានឹង បុរាណកាល) ។ ក្នុងកាព្យ អាចប្រើ បូរាណ បាន សម្រួលតាមសម្ផស្សកាព្យ ។ ម. ព. បូរាណ និង បោរាណ ទៀតផង ។