ឱវាទ

Noun advice, counsel, instruction, recommendation, resolution or opinion on an issue, admonition

Noun advice, counsel, instruction, recommendation, resolution or opinion on an issue, admonition

បា. សំ. (ន.) (អវ > ឱ; អវវាទ) ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ : ឲ្យឱវាទ, ស្ដាប់ឱវាទ, ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. –វ៉ាទៈ, ដូចជា ឱវាទការកៈ ឬ–ការី អ្នកធ្វើតាមឱវាទ (បើស្ត្រីជា ឱវាទការិកា ឬ–ការិណី) ។ ឱវាទទាន (–វ៉ាត-ទាន) ការឲ្យឱវាទ ។ ឱវាទទាយក (–យក់) អ្នកឲ្យឱវាទ (បើស្ត្រីជា ឱវាទទាយិកា) ។ ឱវាទប្បដិគ្គាហក (–ទ័ប-ប៉ៈ ដិក-គាហៈកៈ ឬ—ហក់) អ្នកទទួលឱវាទ, អ្នកកាន់តាមឱវាទ (បើស្ត្រីជា ឱវាទប្បដិគ្គាហិកា) ។ ឱវាទប្បាតិមោក្ខ ឬ ឱវាទបាតិមោក្ខ (ព. ពុ.) បាតិមោក្ខជាឱវាទគឺបាលីបីគាថាកន្លះដែលព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់ប្រទានឱវាទប្រកាសពុទ្ធសាសនាដោយសង្ខេប : ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សម្តែងឱវាទប្បាតិមោក្ខ ជាដំបូងបង្អស់ក្នុងខាងដើមនៃបឋមពោធិកាល (ម. ព. មាឃបូជា ផង) ។ ឱវាទានុសាសន៍ ឬ ឱវាទានុសាសនី ការទូន្មានប្រៀនប្រដៅរឿយៗ ។ល។ ពុទ្ធោវាទ ឱវាទព្រះពុទ្ធ ។ សុន្ទរោវាទ ឱវាទល្អ ។ សុភាសិតោវាទ ឱវាទជាសុភាសិត ។ អាចរិយោវាទ ឱវាទអាចារ្យ ។ល។