ចួន

Verb to rhyme; to coincide, happen.

Noun rhyme, rhythm; euphony

Adverb sometimes

១ (ន.) ពាក្យរៀលរណ្ដំ : កាព្យនេះមានចួនល្អ, កាព្យនេះមានចុងចួនស្របពាក្យគ្នា, ចម្រៀងឥតចួន ។ គុ. ពាក្យចួន ។ កិ. វិ. ច្រៀងចួន ។ ២ (និ.) ដែលចួប, ដែលប្រទះ, ដែលរាប : ចួនក៏បាន, ចួនក៏មិនបាន ។ ចួនកាល ដោយកាល ។ ចួនក្រែង ក្រែងលោជា ។ ចួនណា ដោយនូវកាលណាមួយ ។ ដោយចួន មួយដងមួយកាល ។