ស្បែក

Noun skin, hide, leather

Noun skin, hide, leather

១ (ន.) អាការៈមួយប្រភេទរុំព័ទ្ធពីខាងក្រៅសាច់សរីរកាយមនុស្សឬសត្វពួកខ្លះ (រ. ស. ហៅ ព្រះតចោ អ. ថ. –តៈ–) ។ ស្គមស្បែកដណ្តប់ឆ្អឹង ស្គមកំព្រឹងឃើញតែឆ្អឹងរគាម ។ របាំស្បែក ឬ ល្ខោនស្បែក របាំឬល្ខោនមួយប្រភេទ លេងដោយបញ្ចាំងស្រមោលស្បែកចម្លាក់ (ម. ព. ណាំង ឬ ហ្នាំង ផង) ។ ២ (ន.) ឈ្មោះវល្លិពពាយមួយប្រភេទ ផ្លែតូចៗស្រដៀងនឹងផ្លែសណ្ដែកព្នង ប្រើជាបន្លែឬជាអន្លក់ : ពពាយស្បែកជាដំណាំមួយ ងាយដាំមិនរើសដី ។