វិនាសនៈ

damage, loss, injury, destruction

បា. សំ. (ន.) (វិនាសន; វិនាឝន) សេចក្ដីខូចបង់, ការបាត់, បាត់បង់ ;... (ម. ព. វិនាស) ។ វិនាសនាការ (–សៈន៉ាកា; បា. < វិនាសន + អាការ) អាការនៃវិនាសន៍, អាការដែលនាំបណ្តាលឲ្យកើតវិនាសន៍ ។ វិនាសនោបាយ (–សៈន៉ោ–; បា. < វិនាសន + ឧបាយ) ឧបាយឲ្យកើតវិនាសន៍, ឧបាយបំផ្លាញ ។