សំណិង

Noun monastic bed, sleeping place.

Verb to serve as a sleeping place

Noun sleep; position of sleeping

Noun (spiritual) medium

ស. ស. (ន.) ទីសម្រាប់សិង: លោកគ្រូដាក់សង្ឃាដីក្បែរសំណិង ។ ឥរិយាបថសិង : លោកគ្រូខ្ញុំមានសំណិងស្ងៀមស្ងាត់ល្អណាស់ ។ គុ. ដែលជាទីសម្រាប់សិង : គ្រែសំណិង (ម. ព. សិង ផង) ។