បា. សំ. (
ន.) (សយន; ឝយន) ទីឬកន្លែងដេក, ដំណេក; ការដេក, ឥរិយាបថដេក : ទែនសយនា (
រ. ស.) គ្រែសម្រាប់ស្ដេចផ្ទំ, ក្រឡាបន្ទំ ។ សយនកាល ឬ–វេលា ពេលដេក ។ សយនដ្ឋាន កន្លែងសម្រាប់ដេក ។ សយនាសនៈ (
បា. < សយន “ទីសម្រាប់ដេក” + អាសន “ទីសម្រាប់អង្គុយ”) ទីដេកនិងទីអង្គុយ (សេនាសនៈ) ។ សយនោកាស (
បា. សយន + ឱកាស) ឱកាសសម្រាប់ដេក; ពេលទំនេរសម្រាប់ដេក ។ ល។
Chuon Nath
Noun
bedroom; sleeping place; sleep