សុគត

Verb to die (and be reincarnated in a realm of bliss), have a happy life after death (of clergy and royalty, except the king).

Noun death

Noun person who has attained the realm of bliss (traditionally, one of the ten titles of the Buddha: `one who has gone the right way')

Verb to die (of Buddhist monks), to have attained the realm of bliss, happy after-life

១ សំ. បា.(កិ.) ទៅហើយដោយស្រួលឬដោយប្រពៃ ។ គុ. ដែលទៅហើយដោយស្រួល ។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះសំដៅសេចក្ដីថា “ទទួលមរណភាពទៅកើតឯឋានល្អហើយ”, និយាយចំពោះតែឥស្សរជនជាតិក្សត្រិយ៍ក្រៅពីព្រះរាជា : ... ទ្រង់សុគតពីរឆ្នាំហើយ ។ ២ សំ. បា. (ន.) អ្នកទៅដោយល្អ; អ្នកបានសម្រេចសុន្ទរធម៌គឺព្រះនិញ្វន; ព្រះនាមព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ : ព្រះសុគត ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. សុគៈតៈ, ដូចជា សុគតវាចា វាចានៃព្រះសុគត (ពុទ្ធភាសិត ឬពុទ្ធសាសនា) ។ សុគតសាវ័ក សាវ័ករបស់ព្រះសុគត ។ សុគតោវាទ (បា. < សុគត + ឱវាទ; សំ. សុគតាវវាទ < សុគត + អវវាទ) ឱវាទនៃព្រះសុគត ។ល។