វជិរៈ

Noun diamond; bolt of lighting; thunderbolt (weapon of Indra).

Adjective to be hard and brittle; to be beautiful

បា.;សំ. (ន.) (វជិរ; វជ្រ) ពេជ្រ; កាំរន្ទះ; ខ្សែរស្មីផ្លេកបន្ទោរ; ... ។ អាវុធរបស់ព្រះឥន្ទ្រ (ពួកជាងតាំងពីព្រេងនាយរៀងមក គូរឬឆ្លាក់ ធ្វើជារូបមានទ្រង់ទ្រាយស្រដៀងនឹងផ្កាចំប៉ីរីក ឬចួនកាលធ្វើជារូបខ្សែស្មើផ្លេកបន្ទោរ, មានដងខ្លីដូចដងព្រះខ័ឌ្គ) ។ គុ. រឹងស្រួយ; មានលំអ ។ វជិរបាណី (វៈជិរៈប៉ា–;បា. –បាណិ; សំ. វជ្រ–) , វជិរហត្ថ (–ហ័ត; បា. សំ. វជ្រហស្ត ឬ វជិរាវុធ បា.