រមាត់

Verb to strain (esp. to give birth, urinate or have a bowel movement); to let out, release; to give access, admit

(កិ.) ប្រឹងបន្ទោឲ្យចេញ : ខំរមាត់បន្ទោឧច្ចារៈ, រមាត់បន្ទោបស្សាវៈ, រមាត់ឲ្យដើរខ្យល់ក្រោម ។ ព. ម. ប្រឹងរមាត់និយាយ ខំប្រឹងនិយាយពេញទ្រពងមាត់យកឈ្នះ ។