ភគវ័ត

Adjective to be victorious; powerful; honorable; fortunate, blessed; (of the Buddha) to have reached fulfillment

Noun wise man, scholar; savior; winner

សំ. បា. (គុ. ឬ ន.) (ភគវត៑; ភគវន្តុ > ភគវន្ត) ដែលមានជោគ, មានបុណ្យ, មានយស; ឬលោកអ្នកមានជោគ, អ្នកមានបុណ្យ, អ្នកប្រាជ្ញ ។ ពាក្យនេះ ខាងលទ្ធិពុទ្ធសាសនាហៅចំពោះតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ : ព្រះភគវ័ត ឬ ព្រះភគវ័ន្ត; ខាងលទ្ធិដទៃ ហៅបានគ្រប់អ្នកប្រាជ្ញធំៗទួទៅមិនមានកំណត់ ហៅថា ភគវា ឬ ភគវាន ក៏បាន) ។