ជំនីក

Noun (act of) digging; hole, pit, excavation.

Adjective to be excavated, dug

(ន.) ការជីក, អំពើដែលជីក : ស្រះនេះរាក់ណាស់, បើចង់ឲ្យទឹកដក់បានច្រើនទាល់តែធ្វើជំនីកថែមទៀត: ស្នាមដែលជីក : ត្រូវលុបជំនីកខាងនោះចោលចេញ កុំឲ្យមានស្នាមក្រហេងក្រហូងច្រើនពេក ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : ពាមជំនីក, ព្រែកជំនីក ពាម, ព្រែកដែលគេជីក (ដែលមិនមែនកើតឯង) ។