ប្រហោង

Noun hole, opening, orifice; interval, hollow.

Adjective to be empty, vacant

Noun hole, interval, orifice, opening

Adjective to be hollow, empty, vacant

Noun A small hole in an object

(ន.) ទីទៃពីតាន់ គឺចន្លោះ, រន្ធ, រូង, ព្រង់, ប្រឡោះ ។ (ព. ប្រ.) ប្រហោងទោស ចន្លោះទោស គឺឱកាសឬចន្លោះនៃទោសដែលល្មមឲ្យគេចាប់ថ្នាក់បាន ។