រំលុង

Noun trench, ditch; pit (for trapping animals); fishing hole

(ន.) រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឲ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច : ត្រីរំលុង (ត្រីដែលធ្លាក់ក្នុងរំលុង) ។ រណ្ដៅធំជ្រៅដែលគេជីកសម្រាប់ឲ្យសត្វចតុប្បាទធ្លាក់ចុះហើយឡើងពុំរួច : ជ្រូកព្រៃធ្លាក់រំលុង, ដើរធ្លាក់ផុងក្នុងរំលុង ។