Adjective
to be trained, used to, experienced; accumulated; to be routine, usual.
Headley
បា. សំ.(
គុ.) (អាចីណ៌) ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់ ។ ខ្មែរប្រើជា
កិ. វិ. ក៏មាន (
អ. ថ. –ចិន) សំដៅសេចក្ដីថា “ជាញឹកញយ, ជានិច្ចកាល” : តែងទៅមកជាអាចិណ្ណ ។ អាចិណ្ណកម្ម កម្មដែលបានសន្សំមកគឺបុណ្យឬបាបដែលបានធ្វើហើយញឹកញយឬធ្វើតែម្តងពីរដងទេប៉ុន្តែនឹកឃើញរឿយៗចាំបានមិនភ្លេច : អាចិណ្ណកម្មជាអំពើតែងតែចេញមុខឲ្យនឹកឃើញក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត (
ព. ពុ.) ។ អាចិណ្ណកុសល កុសលដែលបានសន្សំមករឿយៗ ។ អាចិណ្ណទ្រព្យ, –ធន ឬ –សម្បត្តិ ទ្រព្យឬសម្បត្តិដែលគេសន្សំទុក ។ អាចិណ្ណបាប ឬ អាចិណ្ណាកុសល (
បា. < អាចិណ្ណ + អកុសល) បាបឬអកុសលដែលបានសន្សំមកញឹកញយ ។ អាចិណ្ណវត្ត វត្តប្រតិបត្តិដែលធ្លាប់តែធ្វើរៀងមក ។ អាចិណ្ណសមាចារ សមាចារដែលបានសន្សំជាប់ជានិស្ស័យមក ។ អាចិណ្ណហិរញ្ញ (–ហិរ៉ាញ់) ប្រាក់ដែលគេសន្សំទុកមិនឲ្យរផាត់រទាំង, ប្រាក់សន្សំ ។ល។
Chuon Nath
