ហិមៈ

Noun snow, ice; frost; dew.

Adjective to be freezing; cold

Noun snow; ice; cold

សំ. បា. (ន.) (ហិម) ទឹកសន្សើម ។ គុ. ត្រជាក់; រងា ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ សរសេរជា ហិម អ. ថ. ហិ-មៈ ដូចជា ហិមករ អ្នកធ្វើឲ្យត្រជាក់ (ព្រះចន្រ្ទ) ។ ហិមគិរី ឬ–បព៌ត, –សេល ភ្នំហិមពាន្តឬភ្នំហិមាល័យ ។ ហិមទ្យោតិ (ទ្យោត) ឬ –ភានុ, –រង្សី, –រស្មី អ្នកមានពន្លឺឬរស្មីត្រជាក់ (ព្រះចន្រ្ទ) ។ ហិមបាត ការធ្លាក់ចុះនៃទឹកសន្សើម ។ ហិមបាតកាល ឬ –រដូវ, –សម័យ (–ប៉ា-តៈ–) រដូវរងា ។ ហិមវ័ន្ត ឬ –វា, –វាន្ត (–វាន) ទីឬប្រទេសមានទឹកសន្សើម: ព្រៃហិមវ័ន្ត, ភ្នំហិមវ័ន្ត (ភ្នំហិមាល័យ) ។ ហិមវន្តប្បទេស ឬ –ប្រទេសប្រទេសហិមពាន្តឬព្រៃហិមពាន្ត, ភ្នំហិមពាន្ត ។ ហិមវាស ឬ –វេស លំនៅនៃទឹកសន្សើម គឺព្រៃហិមពាន្តឬព្រៃស្រោងធំៗទាំងពួង ។ល។ ហិមាគម (–គំ; សំ. បា. < ហិម + អាគម “ជាទីមក”) កាលឬសម័យជាទីមកនៃទឹកសន្សើម (រដូវរងា) ។ ហិមាទ្រិ (សំ. < ហិម + អទ្រិ “ភ្នំ”) ភ្នំដែលស្រោប ដោយទឹកសន្សើម (ភ្នំហិមពាន្ត) ។ ហិមានី ទឹកសន្សើមដែលធ្លាក់មកកក, ទឹកកក ។ល។