វេះ

Verb to avoid, evade, elude, escape; to slip / run away

ស. (កិ.) (េវេះ អ. ថ. វ៉ែៈ “ចត, សំចត, ឈប់តាមផ្លូវ; គេចចូល”) គេចមិនឲ្យចួប, ដោះខ្លួនចេញមិនឲ្យឃើញ: វេះមិនមកផ្ទះ, វេះមិនចូលសាលារៀន ។ វេះខម វេះក្នុងការលាក់ខ្លួនលបមើលម្តងៗ ដោយអាការមុខដូចគេខម ។ វេះថ្លៃរាជការ គេចមិនបង់ពន្ធ ។ វេះបាត់ គេចបាត់ ។ វេះមុខ គេចមុខមិនឲ្យចួប ។ វេះវាង វេះគេចវាង ។ល។ (និយាយថា វៀះ ក៏មាន) ។