វិកតិ

Noun differentiation, differing, dissimilarity, anything that is strange or different; kind, style; product; tool, device

បា. សំ. (ន.) (វិកតិ; វិក្ឫតិ) ការធ្វើប្លែក; ការធ្វើឲ្យផ្សេងគ្នា; អ្វីៗដែលចម្លែក; បែប, បែបយ៉ាង; គ្រឿង ។ ទន្តវិក័តិ (ទ័ន-ត–) របស់ដែលរំលេចដោយភ្លុក, គ្រឿងប្រកបភ្លុក ។ បុប្ផវិក័តិ (–បុប-ផៈ–) ផ្កាផ្សេងៗ ដែលយកមកដាក់ចម្រុះរំលេច ។ មាលាវិក័តិ មាលាដែលរំលេចផ្កាផ្សេងៗ ។ល។ គិហិវិក័តិ របស់ដែលគ្រហស្ថប្រើប្រាស់ ឬរបស់សម្រាប់គ្រហស្ថប្រើប្រាស់ តាមផ្ទះលំនៅ ។ ព. ផ្ទ. សង្ឃិក ឬ សង្ឃិកៈ (ព. វិ. ពុ.) ។