រអៀស

Verb to have a guilty conscience, feel ashamed; to worry

(កិ.) រង្កៀសបន្តិចបន្តួចដោយនឹកស្មានតម្រូវដាក់ខ្លួន : រអៀសចិត្ត, រអៀសខ្លួន ។ ព. ទ. បុ. ស៊ីលៀសរអៀសខ្លួន គេឥតបើថាចំមកលើខ្លួនសោះទេប៉ុន្តែសម្ដីនោះត្រូវត្រង់រឿងខ្លួន ក៏កើតរអៀសខ្លួនឯង, ចួនកាលឆ្លើយឆ្លងតបតទៅគេភ្លាមក៏មាន; ត្រូវគ្នានឹងសម្ដីថា : គោដំបៅខ្នង ក្អែកហើររំលង រំភាយកន្ទុយ នេះដែរ ។