សុភាសិត

Noun proverb, saying, maxim.

Adjective (of speech or words) to be right / correct / exact / proper

Noun proverb, maxim, saying

Adjective to be right, correct, exact, proper (of words, speech)

បា. សំ.(គុ.) (សុភាឞិត) ដែលពោលពីរោះ, ដែលនិយាយត្រូវ, ដែលថាត្រូវ (នាំឲ្យសម្រេចប្រយោជន៍បានដោយប្រពៃ) : ពាក្យសុភាសិត, កាព្យសុភាសិត ។ ន. ពាក្យពីរោះ, ពាក្យត្រូវ, ឱវាទត្រឹមត្រូវ (ដែលមានប្រយោជន៍គួររៀនគួរស្ដាប់) : មានសុភាសិតបុរាណថា អូសទូកកុំឲ្យល្អាន ចាប់ត្រីបានកុំឲ្យល្អក់ទឹក ធ្វើអ្វីៗកុំឲ្យមានមោះហ្មង ហើយឲ្យកើតការដោយស្រួលផង ។ល។ សុភាសិតគាថា ឬ សុភាសិតវលី (–តៈ–) គាថាឬកម្រងសុភាសិត, ពាក្យកាព្យសុភាសិត ។ សុភាសិតវាចា ឬ –កថា (–តៈ–) សម្ដីសុភាសិត ។ សុភាសិតវាទិន ឬ –វាទី (–តៈ–) អ្នកដែលពេញចិត្តនិយាយតែពាក្យត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលច្រើននិយាយអាងសុភាសិត (បើស្ត្រីជា សុភាសិតវាទិនី) ។ សុភាសិតោវាទ (បា.