បុះ

Verb to thrust / drive a pointed instrument into something or someone violently; to stick into / pierce (of a sharp object such as a splinter)

Verb to hit with a stick; to injure, wound, hurt, cut

Verb to eat / guzzle / gorge oneself (4) (of land) adj to be worn out, abandoned, fallow

Classifier for groups of eight elephants

១ (កិ.) បុកទល់មុតដល់មានរបួស : ដង្គត់បុះបាតជើង ។ បុកដោយអ្វីៗ ដែលស្រួច : បុះរណ្ដៅដាំពោត, បុះនឹងកាំបិតបន្ទោះ ។ រុកឲ្យជ្រុះ, ឲ្យធ្លាក់ : យកថ្នោលបុះផ្លែឈើ ។ ស៊ី; ពាក្យទ្រគោះមើលងាយថាស៊ីដូចគេបុះអ្វីៗ : ហ៏បុះចុះ !, ចុះបុះដល់ណាទៅទៀត ! ២ (គុ.) ចាស់; ដែលគេឈប់ប្រើប្រាស់, ដែលគេបោះបង់លែងត្រូវការ (ចំពោះតែទី, ដី, ស្រែ, ចម្ការ, ភូមិលំនៅ...) : ចម្ការបុះ, ស្រែបុះ, ភូមិបុះ, វត្តបុះ, គឺចម្ការ, ស្រែ, ភូមិ, វត្ត ដែលគេបោះបង់ចោល ក៏មានស្មៅនិងឈើតូចៗដុះទ្រុបទ្រុល ប៉ុន្តែមានសណ្ឋានចាស់ប្រាកដនៅឡើយ; ជួនកាលគេបែរជាត្រូវការដូចកាលពីមុននោះវិញ ក៏នៅមានឈ្មោះថា ... បុះ ដែរ ។ ៣ (ន.) ចំនួន ៨ (ចំពោះតែចំនួនដំរី) : ដំរីមួយបុះ គឺដំរី ៨ ក្បាល, ដំរីពីរបុះ គឺដំរី ១៦ ក្បាល ។