បា. សំ. (
ន.) (< អសេរ “មិនមែនអំណាចលើខ្លួន” + ឦ “មាន”; អស្វៃរិន៑ < អស្វៃរ + ឥន៑) អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ (ប្រើជា អស្វៃរិន ក៏បាន) ; បើស្ត្រីជា អសេរិនី រ អស្វៃរិនី ។
វេវ. អនត្តាធីន, បរាធីន ។
ព. ផ្ទ. សេរី ឬ ស្វៃរិន, អត្តាធីន, អាត្មាធីន; សេរិនី ឬ ស្វៃរិនី ។ អសេរីបទេស ឬ អស្វៃរីប្រទេស (
បា. អសេរិប្បទេស;
សំ. អស្វៃរិប្រទេស) ប្រទេសឥតអំណាច, ប្រទេសជាចំណុះគេ (
ព. ផ្ទ. សេរីបទេស ឬ ស្វៃរីប្រទេស) ។ អសេរីភាព ឬ អស្វៃរីភាព (
បា. អសេរិភាវ;
សំ. អស្វៃរិភាវ) ភាវៈនៃអ្នកឥតអំណាច (
ព. ផ្ទ. សេរីភាព ឬ ស្វៃរីភាព) ។ល។
Chuon Nath
Noun
slave, serf; subordinate