សិលោក

បា. សំ. (ន.) (ឝ្លោក) ពាក្យស្លោក; សេចក្ដីសរសើរ; កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ; ពាក្យកាព្យសម្រាប់សូត្រសរសើរគុណ; ឆន្ទ, គាថា ជាភាសាបាលីឬសំស្ក្រឹត (ច្រើនតែគាថាដែលកំណត់ដោយបាទ ៤ ក្នុងបាទមួយៗ មានអក្សរប្រាំបីៗតួ) ; ខ្មែរច្រើនហៅ ស្លោក ជាង (ម. ព. ស្លោក១ ន. ផង) ។