បា. សំ. (
ន.) (វេយ្យាករណ;
សំ. វៃយាករណ ឬ វ្យាករណ) ការធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់, ឲ្យប្រាកដ; ការពន្យល់; ពាក្យអធិប្បាយ; ពាក្យដោះស្រាយ; ពាក្យរាយ; ទំនាយ; ឈ្មោះអង្គនៃពុទ្ធភាសិត (បាលីភាសា ឮ) មួយយ៉ាងជាពាក្យរាយ (មិនមែនគាថា, បាលី ជាពាក្យរាយនេះហៅ វេយ្យាករណបាឋ វិញក៏បាន) ; គម្ពីរប្រាប់គោលរបស់ភាសា, មូលរបស់ភាសា: រៀនវេយ្យាករណ៍, ចេះវេយ្យាករណ៍, អ្នកវេយ្យាករណ៍ (
ម. ព. ព្យាករណ៍ ផង) ។ វេយ្យាករណបណ្ឌិត (–កៈរ៉ៈណៈ–) អ្នកប្រាជ្ញខាងវេយ្យាករណ៍ (អ្នកប្រាជ្ញចេះគោលឬមូលរបស់ភាសា) ។
Chuon Nath
Noun
grammar
