វិវរណៈ

Noun explanation (of the meaning of words / sentences), exposition

សំ. បា. (ន.) (វិវរណ) ការបើកចំហ; ការសម្ងាចឲ្យគេឃើញច្បាស់; ពិព័រណ៍ ។ (ព. វ.) ការខៃជម្រាលពាក្យឬសេចក្ដីពីមួយទៅមួយឬក៏ពីមួយនោះទៅមួយទៀតបន្តគ្នា ឲ្យមានអត្ថន័យកាន់តែជាក់ច្បាស់ឡើង ដោយប្រើពាក្យ គឺ, គឺថា, ក៏គឺ, ឬក៏គឺ, គឺជា, ក៏គឺជា ជាគ្រឿងបញ្ជាក់, ដូចជា : ល្ងង់ គឺ មិនចេះ គឺថា មិនដឹង ក៏គឺ មិនដឹងមិនយល់សោះឡើយ ឬក៏គឺ ងងឹតសូន្យឈឹងមោឃៈសុទ្ធសាធតែម្តង ។ល។ ល្ងង់ ជា វិវរណៈ (ទី ១) ខៃជម្រាលទៅរក មិនចេះ (ជា វិវរណីយៈ) , មិនចេះ ជា វិវរណៈ (ទី ២) ខៃជម្រាលទៅរក មិនដឹង (ជា វិវរណីយៈ ទី ២) ខៃតទៅទៀតទៅរក មិនដឹងមិនយល់សោះឡើយ ... ជា វិវរណៈ និង វិវរណីយៈ ទី ១ ទី ២ ទី៣ តាមលំដាប់គ្នាតៗទៅតាមចំនួនសព្ទនិងចំនួនអត្ថន័យតិចនិងច្រើន ។ វិវរណៈ នេះសម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងវេយ្យាករណ៍ និងក្នុងវិធីដែលត្រូវការប្រើខ្លះប៉ុណ្ណោះ ទោះសរសេរក្តី ទោះនិយាយស្តីក្តី អាចប្រើបាន, ប៉ុន្តែក្នុងការសរសេរនិងការនិយាយស្តី, គួរកុំប្រើ វិវរណៈ និង វិវរណីយៈ គឺ ឬ គឺថាៗ ញឹកបន្តគ្នារដឹកច្រើនពេក នាំឲ្យមិនពីរោះ កុំឲ្យអ្នកស្តាប់គេធុញទ្រាន់ (គឺ ឬ គឺថា នេះ គួរប្រើសឹមប្រើ, បើមិនគួរទេ កុំប្រើរដឹករដែស្អេកស្កះពេកឡើយ ។ (ម. ព. វិវរណីយៈ និង សទិសសញ្ញា, សមសញ្ញា, ទ្វន្ទ្វសញ្ញា, គតសញ្ញា, អាគតសញ្ញា ទៀតផង ព្រោះជាពាក្យទាក់ទងរកគ្នា) ។