រំកាច់រំកោច

of small stature (of a person); to be small; unimportant, insignificant; powdery

(គុ.) តូចតាច, ល្អិតល្អោច, កម្ទេចកម្ទី : ត្រីចង្វារំកាច់រំកោច ។ ព. ប្រ. តូចទាប, ថោកថយ, សាបរលាបណាស់; បន្តិចបន្តួច, បន្ទាប់បន្សំ, រាយរង : មនុស្សរំកាច់រំកោច, របស់រំកាច់រំកោច; ការ–, រឿង– ។