ត្មោល

Adverb (falling) brusquely, abruptly, suddenly; topsy-turvy

Adjective (of animals' testicles) to be single

១ (កិ. វិ.) ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី : រលំត្មោល, វាយមួយត្មោងដួលត្មោល ។ ២ (គុ.) ទោល, តែមួយ (អណ្ឌៈ) : គោពងត្មោល គឺគោដែលមានពងតែមួយ (ម. ព. ហៅ គោអណ្ឌៈត្មោល) ។