សម្ពាធ

Noun pressure

Adjective to be narrow, tight; crowded

Noun pressure

សំ. បា.(គុ.) ចង្អៀត; ដែលជ្រៀតបៀត; ដែលញាត់ញៀតថ្តែថ្តុក : ទីសម្ពាធ ទីចង្អៀត ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. សំ-ពាធៈ, ដូចជា សម្ពាធកោដ្ឋ កោដ្ឋ, ជង្រុក, បន្ទប់ចង្អៀត ។ សម្ពាធគ្រឹះ ផ្ទះចង្អៀត ។ សម្ពាធចិត្ត ចិត្តចង្អៀតចង្អល់; ចិត្តដែលគិតជ្រៀតបៀតគេ ។ សម្ពាធដ្ឋាន ទីចង្អៀត; អវយវៈកំបាំង ។ សម្ពាធបថ ឬ–មគ្គ,–មាគ៌ា (–បត់ ឬ–ម័ក,–មារគា) ផ្លូវចង្អៀត ។ សម្ពាធប្រាប្ត (–ប្រាប) ដែលដល់នូវសេចក្ដីចង្អៀតចិត្ត; អ្នកដែលកំពុងតប់ប្រមល់ចិត្ត ។ សម្ពាធរច្ឆា ច្រកឬប្រហប់ចង្អៀត ។ សម្ពាធាវាស (