សម្បជញ្ញៈ

Noun conscience, consciousness, self-consciousness; vigilance, watchfulness

បា. ;សំ. (ន.) (សម្បជញ្ញ; សំប្រជ្ញ, សំប្រជ្ញា ឬ សម្ប្រ–) សេចក្ដីដឹងខ្លួន, ការមិនភ្លេចខ្លួន, ការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច; ការត្រិះរិះរំពឹងដឹងខ្លួនជាដរាប : មានសម្បជញ្ញៈ, ច្រើនប្រើជា សតិសម្បជញ្ញៈ ស្មារតី និងសេចក្ដីដឹងខ្លួន : បព្វជិតគួរមានសតិសម្បជញ្ញៈជានិច្ច (ព. ពុ.) ។