អាហារ

Noun food, food product, victuals

Noun food, meal

សំ. បា. (ន.) គ្រឿងសម្រាប់បរិភោគចម្អែតអាត្មា, ភោជន : ចម្អិនអាហារ, បរិភោគអាហារ ។ អាហារកិច្ច (–រៈ–) ការរវល់ដោយអាហារ គឺការចាត់ចែងឬបរិភោគអាហារ ។ អាហារគវេសនា (–រៈគៈវេសៈន៉ា) ការស្វែងរកអាហារ ។ អាហារប័ណ្ណ (–រ៉ៈបាន់) បញ្ជីរាយរាប់មុខម្ហួបដែលដាក់បង្ហាញភ្ញៀវមើលក្នុងពេលបរិភោគឬដែលមានសម្រាប់លក់ប្រចាំថ្ងៃក្នុងភោជនាគារ ។ អាហារបិណ្ឌបាត អាហារដែលបានដោយការដើរបិណ្ឌបាត (ព. វិ. ពុ.) ។ អាហារូបករណ៍ (–ប៉ៈ-ក) គ្រឿងឧបករណ៍ដើម្បីអាហារ; ប្រាក់ដែលបើកឲ្យនិស្សិត ដើម្បីទំនុកបម្រុងឬទប់ទល់នឹងថ្លៃអាហារក្នុងពេលកំពុងរៀនសូត្រ ។ អាហារូបករណិក (–ប៉ៈកៈរ៉ៈណិក) អ្នកដែលបានទទួលនូវអាហាររូបករណ៍ (បើស្ត្រីជា អាហារូបករណិកា) ។ អាហារូបត្ថម្ភ (–បុ័ត-ថ័ម) ការជួយទំនុកបម្រុងដោយអាហារ; ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយអាហារ ។ល។ បណីតាហារ អាហារប្រណិត គឺអាហារផ្ចិតផ្ចង់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា ។ ភត្តាហារ ភត្តជាអាហារ ។ ភោជនាហារ ភោជនជាអាហារ ។ លូខាហារ អាហារសៅហ្មង ។ល។