អវិញ្ញូ

បា. សំ.(គុ.) (អវិជ្ញ) ដែលមិនមានការដឹង; ល្ងង់, ខ្លៅ : មនុស្សអវិញ្ញូ ។ ន. អ្នកល្ងង់, អ្នកខ្លៅ ។ ព. ផ្ទ. វិញ្ញូ ។ អវិញ្ញូជន (បា. អវិញ្ញុ–) ជនល្ងង់, ជនខ្លៅ (ព. ផ្ទ. វិញ្ញូជន) ។ អវិញ្ញូភាព (បា. អវិញ្ញុភាវ) ភាពនៃអវិញ្ញូ; ភាវៈនៃកូនក្មេងតូចពុំទាន់ដឹងក្តី (ព. ផ្ទ. វិញ្ញូភាព) ។ល។